Nadat ik voor vier medewerkers een leermeesterdiploma had gefinancierd en diezelfde medewerkers vervolgens een half jaar later zag vertrekken, besloot ik jaren geleden zelf leermeester te worden. Daar had ik eigenlijk geen zin in, want de leerling heeft een lesboek en een afvinklijst van te behandelen taken.
Maar wie moet wie eraan herinneren dat we de lijst moeten bijhouden? Juist ja. Ik vind de administratieve lastendruk als ondernemer al erg genoeg. En dan die gesprekken met leraren van een horecaopleiding die onder werktijd - lees 9-17, maandag tot vrijdag - willen afspreken, daar ben ik allergisch voor.
Echter, als het een enthousiaste leerling is, enthousiasme zegt niets over het niveau, dan heb ik er plezier in om kennis over te dragen. Ik daag ze uit met een pastinaak; ‘wat is dat voor witte dildo?’ Laat zien hoe je een tafel opdekt voor een linkshandige. Ik laat ze proeven van een bijzondere twintig jaar oude port: ‘wat is dat voor oude meuk, is vast over datum!’ Rechtstreeks uit de praktijk, waar gebeurd.
Wat mij momenteel bezighoudt is hoe de leerling wordt onderwezen in het lezen-van-de-tafel. Daarmee bedoel ik dat de student begrijpt waarom de gast voor hem aan tafel zit en wat dan zijn wensen zijn. Ik heb een klein onderzoekje gedaan bij programmamakers van de middelbare hotelschool en de opleiding gastheer/gastvrouw van Firda. “Er is niet een specifiek vak hostmanship, maar het wordt dit jaar door alle lessen heen verweven, in theorie en praktijk. Volgend jaar gaan we hier wel workshops in geven”, aldus de medewerkster van Firda. Het lek is dus al boven.
Op dit moment onderwijs ik de leerlingen op deze manier: ‘waar denk je dat de gasten vandaan komen?’ Daarbij hint ik dat de gasten die zonder jas van boven komen waarschijnlijk hotelgasten zijn. ‘Is dit oudere echtpaar hier omdat ze een vriend gaan begraven of omdat ze gezelligheid zoeken en van jou willen weten wat de mooiste fietsroute is voor morgen?’ ‘Gaat deze meneer aan tafel omdat hij moet eten voor zijn zoommeeting om 20:00 uur, of komt hij hier voor een avondvullend programma en vijf gangen?’, zie ook de koptelefoon om zijn nek. Ik pretendeer geen lesboek te schrijven, maar ik wil wel graag dat de leerling weet wat de behoefte van zijn gast is. Mijns inziens is uitserveren aan de verkeerde kant eerder vergeven dan een praatgrage ober als de gast naar zijn hotelkamer wil voor de aftrap van de Champions League-finale.
Het leuke is dat ik af en toe een leerling mag begeleiden die me eerst geheel verbaasd aankijkt bij het moment dat ik mijn kinderlijke vragen begin te stellen, maar later inziet dat hij er zelf zijn voordeel mee kan doen. Want als de gasten snel naar huis zijn, kan hij ook de tweede helft van de Champions League-finale kijken.
Kim Linse is columnist van Hospitality Management. Tevens is ze eigenaar van Hotel Restaurant Lunia in het Friese Oldeberkoop.
Blijf op de hoogte!
Twee keer per week het actuele en relevante hotelnieuws in uw mailbox? Registreer hier voor onze digitale nieuwsbrief en blijf op de hoogte.
