Amrâth Hôtels: de passie van meester Van Eijl

11 september 2000 | Redactie

Giovanni van Eijl, meester in de rechten, is eigenaar en exploitant van een aantal Nederlandse hotels. En niet de eerste de beste: Grand hotel de l’Empereur en Ho­tel DuCasque in Maastricht; Grand Hotel Heerlen; Hotel Pierre in Eindhoven; Hotel Belvoir in Nijmegen; Hotel Lapershoek - elk goed voor vier sterren - beho­ren tot zijn Amrâth Hôtels, een hotelgroep zonder hoofd­kantoor.

Hij reist met de trein, want dat is gemakkelijker. Zijn papieren stopt hij in een plastic map en over zijn kos­tuum draagt hij een eenvoudig kort jack, dat daar geenszins bij past. Van Eijl is de eenvoud zelve, zolang het niet over bijzondere hotelgebouwen gaat.

Karakter

Van Eijl combineert zijn liefhebberij (monumentale gebouwen) met zijn bestaan als onroerend goed- en hotelexploitant. ‘Ik heb inderdaad diverse monumenten in mijn collectie,’ vertelt hij. ‘Hotels passen goed in monumenten.’

L’Esprit Amrâth: ambiance, raffinement, élégance - dat is de slagzin van de hotelgroep Amrâth Hôtels. ‘We hebben dat nog niet 100% bereikt’, aldus Van Eijl, ‘maar we zijn op de goede weg.’ Al zijn hotels beschikken over een gezellige bar en een goed restaurant; elk pand heeft zijn eigen karakter en historie. Een aantal hotels is geregistreerd als ge­bouw van monumentale of architectonische betekenis en elk hotel wordt geleid door een zelfstan­dige manager.

Na zijn studie rechten in Utrecht stapte Van Eijl in de reclamebranche. Hij werkte twintig jaar bij het gerenommeerde McCann-Erickson in Amstel­veen, waarvan tien jaar als lid van de directie. Van Eijl: ‘In die tijd begon ik particulier te beleggen in kleine pand­jes en daar kreeg ik steeds meer plezier in. Ik kocht ook enke­le kleine hotels, maar zag daar later eigen­lijk niet zo veel toekomst in, wel in grotere hotels.’

Hij kocht in 1993 Hotel Nieuw Slotania in Amsterdam West en liet de exploitatie over aan de reeds aanwezige ploeg - voor eigen rekening en risico. Ook het Gooiland-complex in Hilversum, inclusief Grand Hotel Gooiland en het bij­behorende theater, kwamen in de verkoop. Van Eijl kocht ze en zocht er een exploi­tant bij.

Exploitatie

Via een advertentie kwam hij in contact met de drie aandeelhouders van Motel Maarsbergen. ‘Die aandeelhouders kon­den het maar niet eens worden over het te voeren be­leid. Eén van de drie was bovendien directeur. Ik heb daarop alle aandelen over­genomen en de directeur van destijds exploiteert het nu voor mij.’

In 1997 diende Grand Hotel de L’Empereur in Maastricht zich aan. ‘Een schitterend complex, op een uitsteken­de locatie en met, ook op het moment dat ik het overnam, prima financiële resultaten. Maar de kandidaten die zich meldden voor de exploitatie wilden alles op zijn kop zetten. Daar was ik op tegen. Het is een hotel met een schitterende traditie. Anderen vonden mijn huur­prijs te hoog. Daarop heb ik besloten het dan maar zelf te gaan exploiteren. Ik ben op zoek gegaan naar een goede manager, die ik heb gevonden in de persoon van Paul Spaan. Hij heeft meteen een aantal verbete­ringen doorgevoerd die de stijl van het hotel niet aantastten. Daarna hebben we een grootscheeps restau­ratieplan opgezet.’

Van Eijl kan lyrisch vertellen over het pand, dat hij na aankoop duidelijk goed heeft bestudeerd. ‘Ik heb het gekocht als hotel en later een aantal mooie de­tails ontdekt, zoals de mooiste regenpijpen van Ne­derland: een daarvan mondt uit in een stenen salaman­der, een andere in een stenen kikker, twee dieren die het duidelijk van water moeten hebben. Het hotel was alleen erg vuil van buiten, daarom laten we het momen­teel restaureren.’

Het paradepaardje van Van Eijl dateert uit omstreeks 1900 en is een Rijksmonument, gebouwd in Jugendstil. De gevel toont, middels veel prachtige sculpturen, di­verse traditionele functies uit het hotelvak. Er is een kok afgebeeld; een kelner; een schoenpoet­ser. Het is niet voor niets ook het correspondentieadres van Amrâth Hôtels.

Van Eijl kocht in Maastricht verder Hotel DuCasque, aan een zijstraat van het Vrijthof, en van oorsprong daterend uit de 15de eeuw, maar in de jaren dertig in art deco herbouwd.

In Heerlen is hij eigenaar van het moderne Grand Hotel Heerlen, in Eindhoven van het ook moderne Hotel Pier­re. In Nijmegen voegde hij Hotel Belvoir toe aan zijn bestand, op een heuvel met uitzicht op de Waalbrug en de Waal. Het Hilversumse Hotel Lapershoek werd vanuit een villa uitgebouwd tot een stijlvol hotel met mo­dern comfort. Van Eijl: ‘Het is heel mooi gedaan, en toen de eigenaar een beet­je op leef­tijd kwam, bood hij het mij als eerste aan.’

Eind september wordt vergader- en partycentrum De Graaf Wichman in huizen geopend onder regie van Amrâth Hôtels. Het is een theater-, congres- en partycentrum, met bioscoop, bowling, poolsnookercentrum, restau­rant en grand-café.

Aankopen

Van Eijl bezit verder drie hotels die hij niet zelf exploiteert: Grand Hotel Gooiland, Hotel Die Port van Cleve en Hotel Nieuw Slotania. ‘De aankoop van een gebouw is voor mij het belangrijkst,’ zegt hij. ‘Dat past ook bij mijn onroerend goed-visie. Ik heb een voorkeur voor verhuur van de panden, dan heb ik er verder geen bemoei­enis mee. Maar als dat niet op een voor mij aanvaard­bare manier kan, ben ik best bereid zo’n hotel zelf te exploiteren via mijn b.v.’ 

Het merendeel van de hotels is lid van Best Western. ‘Best Western hotels zijn hotels met een zelfstandig manage­ment, vaak familiebedrijven net als de onze. Het re­serveringssysteem werkt goed en de brochure is pri­ma. We profiteren verder van de gezamenlijke inkoop­condi­ties van Best Western, ook de hotels die momen­teel nog geen lid zijn.’

Dat laatste geldt bijvoorbeeld voor Hotel Lapers­hoek. ‘Dat is een vrij recente aankoop en de manager daar, Marcel Bosman, heeft het lidmaatschap in overweging. Ik laat hem daar vrij in. Elke hotelmanager is in feite eigen baas, maakt eigen keuzes en is een eigen persoonlijkheid in de markt. We plegen natuurlijk wel veel overleg.’

Amrâth Hôtels beschikt niet over een eigen hoofdkan­toor, noch over een secretaresse. De correspondentie wordt gericht aan Grand Hotel de l’Empereur en wordt daar verzameld door hotelmanager Paul Spaan. ‘Hij adviseert me verder. Ik heb gelukkig mensen om mij heen die heel veel van het hotelbedrijf weten.’

Heel belangrijk is het vinden van goede hotelmanagers. ‘Dat is niet eenvoudig. Bij de L’Empereur heb ik eerst een interimmanager aangesteld en ben daarna op zoek ge­gaan naar een geschikte kandidaat. Paul Spaan past uitstekend in de Maastrichtse sfeer, hij straalt gastvrijheid uit en heeft belangstelling voor culinaire zaken. Zelf bemoei ik me nauwelijks met details; alleen wat me opvalt zeg ik. En ik praat natuurlijk over de hoofd­lijnen. Voor de rest vind ik het gewoon leuk als ik, nadat ik hier gedineerd heb, “Dit is fan­tastisch!” kan zeggen.’

L’Esprit

Van Eijl kondigt een verdere uitbreiding van zijn imperium aan in oktober. ‘Ik zeg er nog niets over, want het is nog niet rond. Het betreft weer een pand in Nederland. Buitenland? Misschien, maar ik voel me zelf in Maastricht al in het buitenland.’

Hij is Brabander, zijn echtgenote stamt uit Limburg. ‘We voelen ons Bourgondiërs, levensgenieters. Mijn moeder kwam uit Frankrijk, Amr­âth was in feite haar meisjesnaam. De hotellerie is internationaal een zware en ernstige business. Wij willen wat lichter zijn.’

Hij blijft rondkijken naar nieuwe aanbiedingen. ‘Er zijn niet zo veel kopers op deze markt. Het kan een goede belegging zijn. Het rendement is groter dan op kantoren en winkels, maar dat geldt ook voor het risi­co. Een hotel heeft doorgaans een belangrijke, in het oog springende plaats in het culturele leven van een stad. Het is bovendien een leuke, levendige branche, waarbij mensen betrok­ken zijn. Nadelen van deze beleg­gingen zijn de con­junc­tuurgevoeligheid en het feit dat je je toch vrij in­tensief moet bemoeien met de uit te zetten lijn, de uitstraling, de marketing en de recla­me. Gelukkig heb ik in die laatste twee facetten de nodige ervaring opgedaan. Maar elk hotel mag van mij een eigen recla­mebureau kiezen.’

De hotelportefeuille van Van Eijl overschrijdt in waarde overigens de honderd miljoen gulden.

AMRÂTH HOTELS:

- Best Westen Grand Hotel de l’Empereur**, Maastricht

- Best Western Hotel DuCasque**, Maastricht

- Best Western Grand Hotel Heerlen**, Heerlen

- Best Western Hotel Pierre**, Eindhoven

- Hotel Belvoir**, Nijmegen

- Motel Maarsbergen*, Maarsbergen

- Hotel Lapershoek**, Hilversum

- Vergader- en partycentrum De Graaf Wichman, Huizen

 

VAN EIJL HOTELS IN ONAFHANKELIJKE EXPLOITATIE:

- Grand Hotel Gooiland**, Hilversum

- Hotel Die Port van Cleve**, Amsterdam

- Hotel Nieuw Slotania*, Amsterdam 

 

Eigenaar Van Eijl van Grand hotel de l’Empereur investeert ongeveer een miljoen gulden in een facelift voor dit hotel: het plaatsen van eikenhouten kozijnen (nu kunststof); het opnieuw onder de aandacht brengen van de glas-in-loodramen die nu schuil gaan achter zonneschermen; het op­nieuw aanbrengen van de bekroning op de toren van het hotel...

Best Western Grand hotel de l’Empereur is een rijksmo­nument in het centrum van Maastricht. Het gebouw da­teert uit 1904 en is ontwor­pen door Jacques van Gils, ook de ontwerper van het Victo­ria Hotel in Amsterdam.

In 1902 deed het gebouw even dienst als roulettecasino (een verboden activiteit die echter oogluikend werd toegelaten door de gemeente Meerssen, omdat de afstand tot deze buitenplek te ver weg was voor de veldwachters). In 1902 liep de grens tussen Meerssen en Maastricht nog dwars door het gebouw en de ingang tot het casino was tactisch op Meerssens grondgebied ge­plaatst.

Voor de bouw van het hotel gebruikte architect Van Gils streekgebonden materialen zoals Naamse steen, Sibber mergelsteen en Udelfanger zandsteen. Hij liet de sierlijke smeedijzeren balkons ondersteunen door diverse ornamenten die de verschillende functies van het hotelvak uitbeelden, zoals de kruier, de ober, de kok, de schoenpoetser, maar ook de bierdrinker, de kaarter, de wijndrinker, de reiziger en de slaper. Op het markante torentje plaatste hij uiteraard de kei­zer (l‘Empereur). Tot slot werd op diverse plaatsen de gevel versierd met keramiek, van sierlijsten tot moza­ïeken. Als kroon op het werk brandschilderde glazenier Frans Slijpen in 1946 de ruiten van de begane grond met taferelen waarin beroemde keizers figureren.

Na de laserreiniging van de buitenmuren worden de ornamenten, mozaïeken en sierlijsten zorgvuldig hand­matig geres­tau­reerd, de smeedijzeren balkons worden opnieuw gesmeed en het kroontje bovenop het torentje en de lijsten en elemen­ten rondom de gerestaureerde gebrandschilderde ramen in het restaurant zullen voor­zien worden van een nieuw jasje van kleur en bladgoud. Begin november zal de renovatie volledig voltooid zijn en is Maastricht weer een in ere her­steld pronkstuk rijker.

Coen Eggen, bouwhistoricus bij de Stichting Monumen­tenhuis Limburg, spreekt van een ‘facelift zonder pee­ling’. Hij licht toe: ‘Dit monumentale gebouw da­teert uit 1902 en leed steeds meer onder het toenemen­de verkeer pal voor het station. Het is een prachtig ge­bouw, met veel mozaïekwerk en verguldsels, die in de loop van de eeuw verdwenen achter vuil. Monumentenzorg vond deze wijze van schoonmaken aanvankelijk niet ideaal en oordeelde dat de vuillaag deel uitmaakt van het monument. Na de schoonmaak kunnen we echter los­zittend mozaïek vasthechten en verdwenen stukken ver­vangen.’

HM302000

Schrijf gratis in voor de nieuwsbrief

Twee keer per week alle hotelupdates

Overig nieuws

Wet- en regelgeving KHN
KHN: Alcoholklok hotels wederom toppunt van symboolpolitiek

KHN heeft vol onbegrip kennis genomen van het kabinetsbesluit om vanaf vrijdagavond 23 oktober een alcoholklok voor hotels in te voeren. Volgens dit besluit mag er vanaf vanavond in hotels na 20:00 uur ook geen alcohol meer worden geschonken of genuttigd in publieke ruimten zoals in het restaurant o ...

Achtergronden Coronacrisis
Horecaondernemers krijgen eenmalig 2500 euro overheidssteun

De horecabedrijven die vanwege de coronacrisis gesloten zijn, kunnen een eenmalige uitkering van gemiddeld 2500 euro tegemoetzien. Het bedrag is afhankelijk van het geleden omzetverlies. Dit meldt de NOS op basis van verklaringen van Haagse ingewijden. De maatregel zal deel uitmaken van het derde st ...

Wet- en regelgeving Coronacrisis
Ook in hotels geen alcohol meer na 20.00 uur

In bars en restaurants van hotels mag vanaf vanavond 20.00 uur geen alcohol meer worden geserveerd. Ook niet via roomservice. Hiermee trekt het kabinet de lijn met het verbod op de verkoop van alcohol in winkels tussen 20.00 en 07.00 uur door. In winkels is dat sinds vorige week woensdag niet meer t ...

Interview Longread
Martin Lindelauf met pensioen: een interview in 41 vragen, deel 4

Na 41 dienstjaren houdt Martin Lindelauf (61) het voor gezien. Hij laat de hotellerie achter zich. In 41 vragen portretteert Hospitality Management de gedreven hotelier. Dit is deel 4 uit de reeks, die uit vier delen bestaat. Let je extra op de kwaliteit van de bouw van een hotel? ...

Columns
Column Ewout Hoogendoorn: Het nut van data is nul

‘72 procent van de grotere ondernemingen is er nog niet in geslaagd om een datagedreven cultuur te creëren. Dat getal zal onder MKB-bedrijven nog veel hoger uitvallen’. Veel bedrijven investeren erin, maar zijn dus niet niet in staat een cultuurverandering tot stand te brengen. Hoe ...

Opening Internationaal
Ruby Hotels: een derde hotel in Londen én uitbreiding in Wenen

Ruby Hotels heeft vertrouwen in de toekomst. Ondanks de huidige uitdagende tijd waarin ook deze hotelgroep hard geraakt wordt door de gevolgen van Covid-19, wordt er nog steeds uitgebreid. Zowel in het openen van nieuwe hotels als in het uitbreiden van bestaande. Meet Ruby Zoe! Na de succesvol ...

Meer nieuws

Schrijf gratis in voor de nieuwsbrief

Twee keer per week alle hotelupdates

Lees Nu
Wat vindt Sander Allegro ervan?
Nieuwsbrief ontvangen

Copyright 2020 - Uitgeverij PS

Uitgave door: