De woelige baren van 2020

4 november 2020 | Jason van de Veltmaete

‘Te midden van de paarse heiden, waar samenstromen Mark en Aa’… Zo begint een lied uit 1929 dat sinds september 1991 het officiële volkslied van Breda is. Twee rivieren dus, en iedereen die ‘de parel van het zuiden’ een beetje kent, weet dat het Kasteel van Breda aan een haventje ligt. Iedereen die de vaderlandse geschiedenis een beetje kent, weet dat de Spanjaarden uit dat kasteel verdreven zijn door de watergeuzen middels een Paard-van-Troje-actie. Jawel, middels het Turfschip van Breda. Hotel Het Scheepshuys ligt echter niet aan het water.

Eerst maar iets over de blinkende blikvanger op het dak: een vergulde windwijzer in de vorm van een schip. Het charmante gebouw waarop die windwijzer prijkt, hoorde ooit bij de Hero-fabriek (van: Henckel und Roth), destijds gelegen aan de overkant van de straat. De directeur liet het in 1927 neerzetten voor zijn zoon. Deze jongeman was verliefd op iemand van beneden zijn stand, en zij had iets met scheepvaart. Dat ‘iets’ is onbevredigend vaag, maar de mondelinge overlevering in Breda heeft zich in dit verhaal gericht op de romantiek, niet op banale details. Zoonlief trad gehoorzaam in het huwelijk met een dame van de door pa gewenste komaf, maar zette wel als huwelijkscadeau deze windwijzer op het dak. Zo zegt men. Het was misschien (!) een ode aan de ware liefde.

Uiteindelijk kwam de villa voor langere tijd leeg te staan, totdat het als pension aan een nieuw bestaan begon. Dat was zo’n zeventien jaar geleden. In de volksmond heette het gebouw ‘de villa met het schip’. Het huidige boutique hotel heeft in het beeldmerk een hartje met een anker; de goudkleur verwijst naar de windwijzer op het dak.

Suzanne Kranse is hier in april 2017 als hotelier begonnen. Zonder een hotel op haar cv. Weliswaar had zij zich vroeger voorgenomen om de hotelschool te gaan doen, maar het liep anders. “Ik wilde per se naar de Hotelschool Den Haag, maar kwam niet door de selectie,” vertelt zij. “Maastricht idem. Toen ben ik maar naar Amerika vertrokken voor een jaartje highschool. Al met al heb ik drie jaar in Minnesota gewoond. Daar kwam ik terecht via een uitwisselingsprogramma voor studenten. Na terugkomst ging ik de opleiding Leisure Management in Leeuwarden volgen (afgerond 1999). Daarna heb ik een management masters gedaan aan de NHTV in Breda.” (Nu Breda University.)

Het bedrijfsleven - om precies te zijn: de marketing - deed haar twaalf jaar lang de hotellerie vergeten. Suzanne werkte als freelancer in de financiële wereld. “Maar na een tijdje drong het besef door dat ik eigenlijk iets anders wilde,” zegt zij met een filosofische ondertoon. “Ik wist, als ik nu geen knopen doorhak, komt het er nooit meer van. Even knipperen met je ogen, en je bent tien jaar verder. De tijd snelt onbemerkt voorbij. Ik heb toen radicaal de stekker eruit getrokken. Wie niet waagt, die niet wint.”

Suzanne vestigde zich in Breda. Vervolgens ging zij met een makelaar praten. Haar oogmerk: een eigen hotel. Verklarend: “Als je een eigen bedrijf begint, is het niet relevant dat er geen hotel op je cv staat.”

Het Scheepshuys stond in de verkoop. De koopprijs was voor Suzanne niet op te brengen, maar de eigenaar stond open voor een huurconstructie. Die huurovereenkomst bestaat tot op de dag van vandaag. Inmiddels is er flink in het hotel geïnvesteerd, want veel was verouderd (jarenlange leegstand) of sleets. Bovendien stond Suzanne geen pension, maar een boetiekhotel voor ogen. “Het moest sfeervol en stijlvol worden,” memoreert zij. “Dit is tot stand gekomen dankzij de samenwerking met een grafisch ontwerper, een interieurarchitect en de eigenaar van een verfwinkel. Het was een heel fijne samenwerking.”

Een goede tweede

Kleinschaligheid; dat is een van de kenmerken van een boetiekhotel, volgens Suzanne. Dat uit zich ook in het aantal medewerkers. Naast haar staat bedrijfsleider Sanne van de Laarschot. Zij heeft wél de hotelschool doorlopen (Maastricht), maar ook Sanne ‘debuteerde’ ruim drie jaar geleden in de hotellerie. Na de hotelschool belandde zij namelijk in de uitzendbranche, en bleef daar veertien jaar werkzaam. Suzanne: “Sanne is er in dit hotel vanaf het prille begin bij, al voordat de deuren open gingen voor de gasten. Zij heeft alles meegemaakt. Wij hebben samen nagedacht over van alles en nog wat; over hoe allerlei dingen beter en vlotter konden gaan lopen. We zijn gewoon aan de knoppen gaan draaien, bij wijze van spreken. Dat bleek leuk te zijn én het heeft iets opgeleverd. Bijvoorbeeld een codesysteem op de voordeur, zodat we ’s avonds minder lang hoefden te blijven. We hebben tal van kleine dingen die ons ergerden aangepakt. Vooral in het tweede jaar werden de verbeteringen merkbaar. Het derde jaar stond in het teken van marketing en sales: daar hebben we ons echt met verve op gestort. Dat was een leuk proces. Als je dan een paar goede mensen om je heen hebt die betrouwbaar zijn, en je deelt de week goed in, dan houd je plotseling tijd over.”

Naast Suzanne en Sanne loopt in dit hotel een stagiair van de Rooi Pannen rond. Het hotel is volgens Suzanne net iets te groot voor twee personen. “De bedrijfsvoering zou te kwetsbaar zijn, mocht één van ons beiden wegvallen. Het werkt heel goed met studenten: ze zijn leergierig en leren snel. Bovendien zijn ze flexibel wat betreft de beschikbaarheid en inzetbaarheid. We hebben ook nog een paar dames voor de housekeeping.”

Suzanne zocht voor de functie van bedrijfsleider ‘een goede tweede’. Die vond zij op het schoolplein. “Onze kinderen zaten bij elkaar in de klas. Daardoor zijn we in gesprek geraakt. Toevallig wonen we ook bij elkaar om de hoek. Sanne wilde zelf een lunchroom of iets dergelijks beginnen, en zij vroeg mij: ‘Welke beren op de weg zie jij niet, die ik wel zie?’ Zij is meer dan ik een zekerheidszoeker. Ik ben het type ‘starten en dan zie ik wel waar ik tegenaan loop’. Dat is niet altijd handig, maar toch.”

Watertrappelen

Het Scheepshuys telt twaalf kamers. Het aanbod is: logies en ontbijt. Door de week zijn het vooral zakelijke gasten die dit boetiekhotel weten te vinden; in het weekeinde de toeristen. “De zakelijke markt vind ik prettiger dan de leisuremarkt,” onthult Suzanne met opvallende stelligheid. “De zakenmensen zijn lekker duidelijk, niet veeleisend, makkelijk en vriendelijk. Voor toeristen is het verblijf in een hotel vaak iets waar zij naartoe geleefd hebben, waar zij misschien zelfs voor gespaard hebben. Dan moet alles perfect zijn, in hun ogen. Overigens is voor ons de combinatie van zakelijk en leisure het leukst.”

Die combinatie, oftewel dat mengsel, laat ten tijde van het interview te wensen over. De zakelijke markt is ingestort door de corona-perikelen. “We hebben momenteel vrijwel alleen leisure-gasten,” aldus Suzanne. “Dat kost ons tienmaal meer tijd. Het ging even weer wat beter, maar nu zien we het aantal boekingen weer pijnlijk afnemen. Bij ons kwam de klap vier dagen voordat de lockdown begon. Breda zat in het verdomhoekje. De hotels hoefden nog niet dicht, maar er kwam niemand meer. Ik heb het als een heel onrustige periode ervaren: wachtend in een leeg hotel, hopend - wellicht tegen beter weten in - dat op het laatste moment mensen alsnog zouden boeken. Ik ging mij dus afvragen waarom we eigenlijk open bleven. Het stond ook haaks op de boodschap die de overheid verkondigde: mensen blijf zo veel mogelijk thuis.”

Breda staat normaal gesproken bol van de evenementen, maar uiteraard gingen die niet door. Waaronder La Vuelta Holanda. Ook het in Rotterdam te houden Eurovisie Songfestival zou Het Scheepshuys wind in de zeilen gegeven hebben. Al met al is dit hotel vanaf eind maart twee maanden dicht geweest.

Suzanne besloot de cafés en restaurants te volgen: “Toen die weer open gingen, meldden wij ons terug. De afgelopen maand hebben we best goed gedraaid, maar dankzij de media-aandacht voor een mogelijke tweede golf, hebben we opnieuw te maken met veel annuleringen, vooral uit België en

Duitsland. Als er gereserveerd wordt, is dat veelal ‘last minute’. We moeten dit jaar gewoon proberen het hoofd boven water te houden. Watertrappelen, zogezegd. De zakenmarkt laat het nog afweten. Wat oktober gaat brengen? Niemand weet het.”

Long Stay

Kleinschaligheid, eigenheid en het persoonlijke. Suzanne benadrukt nog eens de USP’s van haar boutique hotel. “Je treft hier Sanne, de student of mijzelf. Die student komt trouwens net als ik niet uit de horeca, maar hij hééft het! Als iemand het heeft, kun je hem de rest echt wel leren. Juist met betrekking tot die persoonlijke aandacht scoren we tienen in de reviews. We helpen onze gasten. Bijvoorbeeld iemand uit India die een maand bij ons logeert, op zoek naar een woning in Breda. Wij brengen hem in contact met de juiste mensen.”

Bij de kenmerken van een boetiekhotel hoort zelfstandigheid, volgens Suzanne. Omdat je alleen als ‘stand-alone-hotel’ de gewenste eigenheid kunt uitstralen. Het hotel moet op de één of andere manier de persoonlijkheid van de eigenaar weerspiegelen. “Dat uit zich in het oog hebben voor kleine details,” vult zij aan. “Maar misschien bestaat er wel een samenwerkingsverband van gelijkgestemden. Daar heb ik eigenlijk nog niet naar gekeken. Zeker in deze tijd kan het uitwisselen van kennis en ideeën aantrekkelijk zijn. We kunnen altijd van elkaar leren. Tot nog toe heb ik niet de tijd gehad om dat uit te zoeken. We doen hier immers alles zelf: sales, ontbijt, het gras maaien…”

Door haar hoofd spelen ook nog plannen voor een uitbreiding, hoewel die even op de lange baan geschoven zijn, in verband met de coronacrisis. Suzanne: “Er ligt hier een stuk land, ook van de huidige eigenaar, waarop we appartementen willen bouwen. De plannen zijn al behoorlijk uitgewerkt, maar onder de huidige omstandigheden moeten we eerst maar eens een investeerder zien te vinden die daaraan gestalte durft te geven. Alles wat ik heb bedacht, stamt van vóór deze crisis, dus het moet allemaal opnieuw bekeken en overwogen worden. Ik zou er bijvoorbeeld graag een vergaderzaal bij hebben. In hoeverre zal het thuiswerken doorzetten; in hoeverre wordt het online vergaderen de nieuwe normaliteit?”

Wat betreft de appartementen: “Als het aan mij ligt, gaan we wat meer richting de long-stay. Maar ik ben afhankelijk van een investeerder die dat ook ziet zitten.”

Netwerken

De boekingen komen in Het Scheepshuys vooral rechtstreeks binnen. Suzanne en Sanne hebben zich vorig jaar echt gefocust op sales. “We hebben heel veel werk gemaakt van het bekend worden in het bedrijfsleven,” bekent Suzanne. “We zijn overal naartoe gegaan, hebben overal ons gezicht laten zien. Sanne is ook goed in het leggen van contacten. De hotellerie is een gun-business, en gelukkig gunnen mensen het ons vaak. Wat heel goed werkt, is het uitnodigen van officemanagers en secretaresses. We laten hen gewoon even kijken. Het lukt niet altijd. Veel afspraken worden afgezegd, maar als ze hier binnen zijn geweest, wordt er niet zelden een week later al geboekt.”

Natuurlijk heeft Breda ook businessclubs. Suzanne: “Ik ben lid geworden van een club die maatschappelijk verantwoord ondernemen goed op de kaart zet. Het bouwen aan een netwerk werpt niet onmiddellijk vruchten af - je hebt een lange adem nodig - en in het begin vond ik het niet echt leuk, maar nu wel. En het werkt!”

De betrokken ondernemers in Breda zijn onder meer bezig met de Blauwe Kamer, een zorginstelling voor kinderen met een beperking. De Blauwe Kamer heeft achttien woongroepen; daarin verblijven veel kinderen die hun vaders en moeders veel te weinig zien, doordat die ouders ver weg wonen. Suzanne probeert, samen met andere ondernemers ‘een actie’ op te zetten waarin het bedrijfsleven in Breda een overnachting kan kopen voor zulke ouders. “Dan kunnen ze hier slapen,” verheldert zij. “Voor een leuke prijs. Het past goed bij een van onze doelstellingen: mensen met elkaar in verbinding brengen. Natuurlijk helpt het ook om dit hotel vol te krijgen. Het is een win-win-situatie. Wil dit lukken, dan moeten we onze netwerken aanspreken.”

De bal hoog

Op het gebied van duurzaamheid (ook een onderdeel van maatschappelijk verantwoord ondernemen) kan Suzanne slechts in beperkte mate scoren. “We zitten nu eenmaal in een oud pand. Daarom richten we ons vooral op het tegengaan van verspilling. Allerlei kleine verpakkingen (shampoo e.d.) hebben bij ons plaats gemaakt voor grote eco-flacons. We gooien ook zo min mogelijk weg. We letten op de herkomst van voedingsmiddelen en gebruiken groene energie. Alles wat kan, dat doen we. Met betrekking tot de keuken hebben we het makkelijk, aangezien we alleen een ontbijt aanbieden. Plus een gratis koffie en thee buffet.”

Afgezien van het ontbijt, vinden de gasten in Het Scheepshuys een koelkast met drank. Is dat alles? Ja en nee. Het staat hen namelijk volkomen vrij om iets te laten bezorgen, en daarbij gebruik te maken van de borden, glazen en het bestek van het hotel. “Zeker de gasten die hier iets langer verblijven, hebben niet altijd zin om naar een restaurant te gaan,” legt Suzanne uit. “Ze mogen van alles in huis halen. De supermarkt bevindt zich op loopafstand.”

Een stuk verder weg lonkt het Rat Verlegh Stadion, de thuisbasis van NAC. Neen, daar zal de doorsnee hotelgast niet in geïnteresseerd zijn, maar Suzanne wel. “Breda is NAC en NAC is Breda,” stelt zij enigmatisch. “Zoals ik al vertelde, we doen veel aan marketing. Eerlijk gezegd ben ik geen groot voetbalfan. Ik vind het wel leuk, maar niet meer dan dat. Dat ik sponsor ben van deze club, is puur voor de business. NAC heeft een stabiele businessclub; veel bedrijven zijn ermee verbonden. De fotograaf hoeft mij dus niet te vragen om even een bal hoog te houden. Ik ben dit jaar al blij als zo’n netwerk mij helpt om het hoofd boven water te houden." 

Suzanne Kranse

Moeder van twee meisjes: 10 en 6. Vanaf april 2017 hotelier, na twaalf jaar werkzaam te zijn geweest in de financiële wereld. Sterk in marketing en sales. Opleidingen: Leisure Management (Leeuwarden); een management masters (NHTV). Liefhebberijen: hardlopen (fanatiek), uitgaan, gastronomie en yoga. “Dingen genoeg om het hoofd voor even leeg te maken.” Het eerste jaar in de hotellerie heeft Suzanne als heel zwaar ervaren. “Ik wilde alles zelf doen, en had voor andere dingen dus geen tijd meer. Dat houd je niet lang vol. Nu zijn de diensten in het hotel opgesplitst. Lekker veel tijd voor de kinderen. Het gaat hartstikke goed.” Eigenschappen: verbindend en servicegericht. Motto: Het Scheepshuys is ‘the Boutique to Be!'

Blijf je graag op de hoogte?

Twee keer per week het actuele en relevante hotelnieuws in je mailbox? Schrijf je hier in voor onze digitale nieuwsbrief en blijf op de hoogte

HM302020

Schrijf gratis in voor de nieuwsbrief

Twee keer per week alle hotelupdates

Overig nieuws

Onderwijs
Amrâth en MBO College Hilversum slaan handen ineed

Afgelopen februari hebben Amrâth Hotel Lapershoek – Arenapark en MBO College Hilversum de handen ineen geslagen om horecastudenten in de huidige omstandigheden toch een stageplaats te kunnen bieden in een representatieve werkomgeving. Hiervoor tekenden zij een samenwerkingsovereenkomst d ...

Achtergronden
25 jaar geleden in Hospitality Management: Camille Oostwegel

Hospitality Management blaast dit jaar dertig kaarsjes uit. Dat mag gevierd worden en dat doen we dan ook uitgebreid! Iedere week publiceert de redactie een verhaal uit vervlogen tijden op de website. Dit keer een artikel uit 1996. Camille Oostwegel is dat jaar 46 en staat in de kracht van zijn ...

Hotelketens Internationaal
Nederlands getint Rosewood Hotel opent in Japan

Rosewood Hotels & Resorts opent in 2024 een luxe hotelresort op het Mikayo eiland in Japan. Het 55-villa, ultra-luxe resort is het eerste Rosewood hotel in het land van de rijzende zon. Miyako eiland en nabijgelegen eilanden bieden kilometers zacht, wit zand met eindeloze vergezichten van tur ...

Economie Hotelketens
Egeria neemt meerderheidsbelang in Fletcher Hotels, vizier op internationale groei

Vandaag hebben de aandeelhouders van Fletcher Hotels een meerderheidsbelang verkocht aan de Amsterdamse investeringsmaatschappij Egeria. NIBC en Xead verkopen beide hun minderheidsbelang, het management van Fletcher blijft aan als aandeelhouder. Met de hands-on betrokkenheid en de ervaring met in ...

Achtergronden
De Timmerfabriek heeft haar torentje teruggekregen

Op woensdag 21 april is een van de meest iconische industriële Rijksmonumenten van Nederland, De Timmerfabriek in Vlissingen, opnieuw gekroond. De Timmerfabriek, een uniek gebouw uit 1914, heeft haar torentje teruggekregen. Deze was tijdens een bombardement in 1943 gesneuveld en wordt nu in ...

Inge van de Ven is trots op haar pas geopende hotel

Inge van de Ven, eigenaresse van het op 12 april geopende Hotel Flora Batava in Nieuwersluis, aan de rand van Breukelen, is trots op haar hotel. Alhoewel het uitdagende tijden zijn binnen onze branche, is ze optimistisch gestemd. “Zaterdag beleefden we onze eerste drukke dag, met 27 van de 45 ...

Meer nieuws

Schrijf gratis in voor de nieuwsbrief

Twee keer per week alle hotelupdates

Nieuwsbrief ontvangen

Copyright 2021 - Uitgeverij PS

Uitgave door: