De kunst van het vertellen, het binden van luisterend publiek. Vaak gebruikt als marketinginstrument, een woord dat sinds 1999 opdoemt in de Dikke van Dale. Op de middelbare school al luisterde ik het liefst naar mijn aardrijkskundedocent Jan Wijnen. Ik hoopte vurig dat hij een onderwerp zou bespreken aan de hand van zijn eigen belevenissen aan de andere kant van de wereld. Jan reisde veel en wist alles van storytelling.
Vorige maand bezocht ik met mijn zestienjarige dochter Wageningen; ‘stad der bevrijding’. We verbleven in Hotel de Wereld. Hier tekenden de Duitsers in 1945 de capitulatie. De zaal waarin de onderhandelingen plaatsvonden, is nu onderdeel van het restaurant. Men zegt dat generaal Foulkes Hotel de Wereld had gekozen om de tot de verbeelding sprekende naam. Zoveel mogelijk is bewaard gebleven en met een beetje fantasie kun je je dat goed voorstellen. Ook als je zestien bent. Hotel de Wereld beheerst de verhaalkunst absoluut. Overal zie en voel je de oorlog. De impact van onzekere tijden, vechtende soldaten op afbeeldingen aan de muur, de tafel waaraan getekend werd. Het meest indrukwekkende van alles vonden wij de stem in de lift: Koningin Wilhelmina spreekt je toe vanuit Londen: ‘houd hoop, houd vol!’
Wij verbleven in de Bob Dylan-kamer. Maar er zijn ook andere kamers opgedragen aan vrijheidsstrijders, zoals Banksy, Astrid Lindgren en Nelson Mandela. Bob streed via protestliederen, zoals ‘Blowin’ in the Wind’. De kamer is er helemaal op ingericht: een gitaar aan de muur, een songtekst op het bed en een heuse platenspeler. Ik had amper de koffer in de kamer gezet, of we zaten samengebogen over dat enorme bruine apparaat. Plaatje kiezen, uit de hoes halen: “wat is eigenlijk de bovenkant?” en uiteindelijk de naald erop zetten en luisteren maar: “How many years can some people exist, before they're allowed to be free?”
“Het kraakt wel”, was het commentaar op links.
Na de oorlog raakte Hotel de Wereld in verval, lees ik op de website. Het werd gerestaureerd en fungeerde jarenlang als kenniscentrum. Maar gelukkig werd het, inmiddels als rijksmonument, in 2004 weer in gebruik genomen met de oorspronkelijke logiesfunctie.
Natuurlijk gingen we de volgende dag ook naar de winkel My Jewellery. En nogmaals in de lift om de rest van de tekst van Koningin Wilhelmina te beluisteren. En we zochten op wat er precies gebeurde op D-day.
Ik ben dan geen Jan Wijnen, maar dankzij de indrukwekkende marketing van Hotel de Wereld nam ik mijn dochter mee op geschiedenisles, inclusief een demonstratie van het gebruik van de lp, de ‘muziekdoos’ van vroeger.
Meer Kim Linse?
Kim Linse is columnist van Hospitality Management. Tevens is ze eigenaar van Hotel Restaurant Lunia in het Friese Oldeberkoop.
Laat geen kans liggen en ontvang twee keer per week de belangrijkste marktontwikkelingen, trends en praktijkinzichten. Inclusief branchecijfers, interviews en achtergrondverhalen. Meld u nu aan!
